Bileğinizde bir saat var mı? Yoksa siz de saate telefondan bakanlardan mısınız? Bu hafta blogumda meraklısı olduğum bir konudan bahsetmek istiyorum. Kol saatleri... Sanırım herkesin uzaktan ya da yakından kol saatleri hakkında bilgisi vardır. Benim amacım; kol saatleri hakkında dostlarımın zihninde başlangıç seviyesinde bir pencere açabilmek... Tabii ki bir saat uzmanı gözüyle...
Hayat gerçekten tesadüflerle dolu mu? Dedim ya; bir hafta hikaye, bir hafta spesifik bir konu... Bu hafta ikisinin bir karmasını paylaşıyorum. Belki sizlerin de böyle tesadüfi bir anınız, hayatınıza direk etki eden bir tecrübeniz vardır. Tesadüfler ve beklenmedik olaylar bazen hayatımızı şekillendirebilİiyor. Böyle şeylere çok fazla inanmam ama başımdan geçen bir...
Bir babanın çaresizliği... Bu hafta kısa hikaye haftası. Aralık 2021'de İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenen "Her fotoğrafın bir öyküsü vardır" projesine ben de bir kare fotoğraf ve bu fotoğrafın öyküsü ile katılmıştım. Fotoğrafım ve öyküm sergilenmeye layık görülmüştü. Bu hafta bu öykümü sizinle paylaşmak istedim. Aslında daha önce Google Books...
İnsan giderken geride ne bırakmalı? Bu soruyu çevrenizde sorduğunuzda standart cevaplar alırsınız. Mesela bir öğretmen öğrencileri için verdiği emeklerin geleceklerine bir yatırım olacağını düşünebilir. Veya bir ressam takip ettiği ekol ile örtüşen eserlerinin gelecek nesillere ulaşmasını beklediğini söyleyebilir. Herkesin geleceğe yönelik kuşkusuz bir planı var. Şimdi fark ediyorum da öğretmen ve...
Boş konuşma derler adama... Her hafta cuma günü sizlerle paylaştığım blog yazılarım hazırlarken bir önceki hafta -tabiri caizse- gerekli malzemeleri topluyorum ve hafta sonu onları bir araya getiriyorum. Daha önce de yazdığım gibi çoğunlukla beni rahatsız eden bir detaydan yola çıkarak eleştirel bir şeyler yazıyorum. Dostlarımdan bazıları neden blog yazısı yazdığımı...
Doğmamış masumun ruhu Yazım hayatımda hazırlarken en çok zevk aldığım ve beni de etkileyen romanım Aurora İzlanda-Türkiye arasında geçen bir hikaye. Roman mekan olarak İstanbul ile başlıyor Jeykjavik ile devam ediyor ve Bodrum'da sonuçlanıyor. Kahramanımızın varlığının nedenini ve hayatının anlamını aradığı bir anda hiç beklenmedik olaylarla karşılaşması bir tesadüf mü? Öğrendiklerinden...
Günler, Aylar, Yıllar Geçerken… İlkokul sıralarındaki ürkek günlerden ortaokulun kalabalığına, lisenin ergenliğine derken kendimizi üniversitenin soğukluğunda bulmuştuk. Bazılarımız için ise çalışma hayatını erken seçme gerekliliği oluşmuştu. Sonuçta yıllar bir anda geçti ve kendimizi hayat mücadelesinin orta yerinde bulduk. Sonra çoğumuz sıkça çocukluğumuzun güzel günlerine, ergenliğimize dönebilmenin hayallerini kurduk. Zaman mı çabuk geçti...
Sabret ve gönülden iste dedi ona melek "Umut kapısı" yazım hayatına ilk adımımı atarken beni heyecanlandıran bir insan hikayesi... Kahramanı bizden biri. Günlük koşuşturmalar, inişler, çıkışlar içinde yaşam yolculuğunun tam anlamıyla farkına da varmadan var oluş savaşı veriyor. Onu sessiz ve derinden takip eden, her başı sıkıştığında yardıma koşan, adeta kanatlarıyla...
Beni tanıyanlar, ailem ve dostlarım iyi bilirler. Sosyal mesafeye - ortada kavram olarak yok iken bile - her zaman dikkat etmişimdir. Covid19 ile "sosyal mesafe" bende hassasiyet aşamasından takıntı aşamasına evirildi. Öyle ya dip dibe yaşamayı seven olabilir ama ben sevmiyorum. Şanssızlık mı desem geçmişten bu yana imkansızlıklar mı desem hep...
En azından bunu biz biraz zor göreceğiz gibi… Bir şeyler yazmak için biraz biriktirmek gerekiyor. Bazen "Tam da bunu yazmam lazım" diyerek karar alıyorum ama söz uçar yazı kalır hesabı - satırlara dökülmediğinde - kafanızdan uçup gidiyor. Ben de hazır bir şeyler aklımdayken bunları yazıya dökeyim dedim. Bizler sessiz sedasız virüse 2019...
