Boş konuşma derler adama... Her hafta cuma günü sizlerle paylaştığım blog yazılarım hazırlarken bir önceki hafta -tabiri caizse- gerekli malzemeleri topluyorum ve hafta sonu onları bir araya getiriyorum. Daha önce de yazdığım gibi çoğunlukla beni rahatsız eden bir detaydan yola çıkarak eleştirel bir şeyler yazıyorum. Dostlarımdan bazıları neden blog yazısı yazdığımı...
Zamanı keşke geri alabilsek... Blog yazılarımda hayata dair, güncel konular hakkında yazdığımı biliyorsunuz. Ama benim bir de kurgu-roman merakım var. Romanlarımı okuyanlar bilir. Son zamanlarda çalışma hayatının yoğunluğu yazma sürecimi bana sürekli erteletiyor. Roman yazamasam da kısa hikayelerimi bir kenara not alıyorum. Kim bilir, bir tanesi bir gün belki romana evrilebilir....
Yaptım ama bir dinle neden yaptım? Bir sor? Farkında mısınız? Günler birbirini kovalarken zamanın nasıl geçtiğini fark etmiyoruz. Belki de biz de büyüklerimizi eleştirirken gittikçe onlara benzemeye başladık. Nasılsın sorusunu iyiyim diyerek değil, soranı pişman edecek şekilde detaylı cevaplamaya başladık. Hayat mücadelesi insanların şöyle bir durup soluk almasına dahi izin vermiyor....
Metroda, otobüste, tramvayda.. Her hafta sonu bilgisayarımı önüme alıp bir şeyler kaleme almak istiyorum. Ama farkındayım sürekli olumsuz konulara dikkat çekiyorum. Halbuki oturana kadar olumlu bir motivasyonda olduğum halde neden böyle olumsuz konulara yoğunlaştığımı ben de bilemiyorum. Herhalde insan yaşlandıkça daha da takıntılı oluyor. Bu hafta konumuz etrafında sosyal bir çevre...
En doğru yönetim biçimi demokrasi midir? Geçtiğimiz hafta haberlerde izlediğim komisyon toplantıları ve her zaman tartıştığımız kaldır elini indir elini şeklinde yapılan oylamaların ülkeyi getirmiş olduğu durum beni geçmişte dostlarımla sıkça tartıştığımız “Demokrasi en ideal yönetim biçimi midir?” tartışmasına sürükledi. Belki de demokrasi deyip konuyu masanın ortasına bırakmadan önce onu etraflıca...
Nerede o eski öğretmenler? Aslında edebiyata ilgim neredeyse liseye kadar hiç yoktu. Ama bugün geçmişime üç tane kitap sığdırdığımı düşündükçe kendi kendime yıllar geçtikçe açıldım herhalde diyorum. Yeni jenerasyonun gelişiminde en motive edici unsurun aileden sonra okuldaki öğretmenleri olduğunu söyleyebilirim. Hatta bazı durumlarda öğretmen rol model olarak annenin veya babanın bile...
Dünden bugüne ne değişti? Bir süredir hep aklımda… Bu konuda bir deneme yazmalıyım ve kesinlikle bunu satırlara dökmeliyim diye… Neden insanlar artık işlerini düzgün yapmıyor? Çok değil bundan belki 20 yıl önce bir ayakkabı tamircisine veya bir terziye gittiğiniz zaman ustanın işinizi ne kadar ciddiye aldığını hissederdiniz. Bu sizde ustaya karşı bir...
