Hayat gerçekten tesadüflerle dolu mu? Dedim ya; bir hafta hikaye, bir hafta spesifik bir konu... Bu hafta ikisinin bir karmasını paylaşıyorum. Belki sizlerin de böyle tesadüfi bir anınız, hayatınıza direk etki eden bir tecrübeniz vardır. Tesadüfler ve beklenmedik olaylar bazen hayatımızı şekillendirebilİiyor. Böyle şeylere çok fazla inanmam ama başımdan geçen bir...
Bir babanın çaresizliği... Bu hafta kısa hikaye haftası. Aralık 2021'de İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenen "Her fotoğrafın bir öyküsü vardır" projesine ben de bir kare fotoğraf ve bu fotoğrafın öyküsü ile katılmıştım. Fotoğrafım ve öyküm sergilenmeye layık görülmüştü. Bu hafta bu öykümü sizinle paylaşmak istedim. Aslında daha önce Google Books...
İnsan giderken geride ne bırakmalı? Bu soruyu çevrenizde sorduğunuzda standart cevaplar alırsınız. Mesela bir öğretmen öğrencileri için verdiği emeklerin geleceklerine bir yatırım olacağını düşünebilir. Veya bir ressam takip ettiği ekol ile örtüşen eserlerinin gelecek nesillere ulaşmasını beklediğini söyleyebilir. Herkesin geleceğe yönelik kuşkusuz bir planı var. Şimdi fark ediyorum da öğretmen ve...
Ülkemizde hizmet bedeli sorunsalı birgün çözülür mü? Bu hafta içi internette gördüğüm bir haber bana uzun süredir sürekli şikâyet ettiğim bir konuda yazı yazma fikrini oluşturdu. Aslında bu sadece bende değil etrafımda tanıdığım birçok kişide aynı rahatsızlığı yaratıyor. Satın alınan bir mal veya hizmetin parasının karşılığını gerçekten verip vermediği… Bence kesinlikle...
En doğru yönetim biçimi demokrasi midir? Geçtiğimiz hafta haberlerde izlediğim komisyon toplantıları ve her zaman tartıştığımız kaldır elini indir elini şeklinde yapılan oylamaların ülkeyi getirmiş olduğu durum beni geçmişte dostlarımla sıkça tartıştığımız “Demokrasi en ideal yönetim biçimi midir?” tartışmasına sürükledi. Belki de demokrasi deyip konuyu masanın ortasına bırakmadan önce onu etraflıca...
Paylaşımları beğenmek kolay, sen söylemden eyleme geçebiliyor musun? Bugün çok sevdiğim bir dostumun paylaşımını izlerken duyduğum bir cümle bende bir şeyleri harekete geçirdi. Aslında bir süredir bende bir karın ağrısı yaratsa da içimde tutmuş ve ne sözlü, ne yazılı paylaşmamıştım. Ama bu cümle beni provoke etti ve uzun süredir yazmadığım blog...
Doğmamış masumun ruhu Yazım hayatımda hazırlarken en çok zevk aldığım ve beni de etkileyen romanım Aurora İzlanda-Türkiye arasında geçen bir hikaye. Roman mekan olarak İstanbul ile başlıyor Jeykjavik ile devam ediyor ve Bodrum'da sonuçlanıyor. Kahramanımızın varlığının nedenini ve hayatının anlamını aradığı bir anda hiç beklenmedik olaylarla karşılaşması bir tesadüf mü? Öğrendiklerinden...
Günler, Aylar, Yıllar Geçerken… İlkokul sıralarındaki ürkek günlerden ortaokulun kalabalığına, lisenin ergenliğine derken kendimizi üniversitenin soğukluğunda bulmuştuk. Bazılarımız için ise çalışma hayatını erken seçme gerekliliği oluşmuştu. Sonuçta yıllar bir anda geçti ve kendimizi hayat mücadelesinin orta yerinde bulduk. Sonra çoğumuz sıkça çocukluğumuzun güzel günlerine, ergenliğimize dönebilmenin hayallerini kurduk. Zaman mı çabuk geçti...
Sabret ve gönülden iste dedi ona melek "Umut kapısı" yazım hayatına ilk adımımı atarken beni heyecanlandıran bir insan hikayesi... Kahramanı bizden biri. Günlük koşuşturmalar, inişler, çıkışlar içinde yaşam yolculuğunun tam anlamıyla farkına da varmadan var oluş savaşı veriyor. Onu sessiz ve derinden takip eden, her başı sıkıştığında yardıma koşan, adeta kanatlarıyla...
Beni tanıyanlar, ailem ve dostlarım iyi bilirler. Sosyal mesafeye - ortada kavram olarak yok iken bile - her zaman dikkat etmişimdir. Covid19 ile "sosyal mesafe" bende hassasiyet aşamasından takıntı aşamasına evirildi. Öyle ya dip dibe yaşamayı seven olabilir ama ben sevmiyorum. Şanssızlık mı desem geçmişten bu yana imkansızlıklar mı desem hep...
